Ενα πολύ ενδιαφερον κείμενο υπό τον τίτλο “Αρμένιοι, Σουηδοί και «τουρκόσποροι», δημοσιεύεται στην “Καθημερινή” μ’ αφορμή την αναγνώριση της γενοκτονίας στον Πόντο απ’ το σουηδικό κοινοβούλιο. Θετει το ζήτημα της νεοελληνικής ιδεολογίας και του αποκλεισμού της μνήμης και της ιστορικής εμπειρίας των μικρασιατικών προσφυγικών πληθυσμών.

Το παραθετουμε αυτούσιο………

“Μια απρόσμενη είδηση από τη Στοκχόλμη ήλθε να προκαλέσει αμηχανία στα κρατικά ΜΜΕ και στους επίσημους διαμορφωτές της κοινής γνώμης πριν από λίγες μέρες. Με πρωτοβουλία της σουηδικής Αριστεράς –σοσιαλδημοκράτες και οικολόγοι– το σουηδικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε στις 11 Μαρτίου τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, μαζί μ’ αυτές των Αρμενίων και των Ασσυροχαλδαίων, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια στην Τουρκία, δημιουργώντας ρήγμα στις καλές έως εκείνη τη στιγμή σουηδο-τουρκικές σχέσεις.

Για αρκετή ώρα μετά τη γνωστοποίηση της αναγνώρισης, τα ελληνικά κρατικά Μέσα θα αναφέρονται μόνο στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και θα αποκρύπτουν το γεγονός της αναγνώρισης και της γενοκτονίας των Ποντίων. Με μια πρώτη ανάγνωση, το γεγονός αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως μια άρνηση της ελλαδικής κοινωνίας και της κυβέρνησής της να αποδεχτεί ένα πολιτικό γεγονός, απόρροια μιας δυσάρεστης ιστορικής κληρονομιάς, που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τις βεβαρημένες ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ομως, αυτή η διαπίστωση προκύπτει μόνο από την πρώτη επιφανειακή ανάγνωση. Γιατί, μόλις αναλύσεις καλύτερα τη νεοελληνική ιδεολογική συγκρότηση, θα σου αποκαλυφθεί μια κυρίαρχη ιδεολογική κατασκευή, που αμφισβητεί τις γενοκτονίες των χριστιανικών κοινοτήτων από τους Τούρκους εθνικιστές κατά την εποχή της διάλυσης της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η αντιπροσφυγική κληρονομιά της ελληνικής πολιτικής ζωής από το 1922 δεν εξαλείφθηκε, όπως νομίζουν πολλοί ρομαντικοί. Απλώς μεταλλάχθηκε και πήρε άλλες μορφές εξίσου επώδυνες. Μπορεί να έχει ξεχαστεί ότι ένα μεγάλο μέρος της ελλαδικής πολιτικής ηγεσίας εκφραζόταν κατά το Μεσοπόλεμο με την απαίτηση του φιλομοναρχικού εκδότη του «Πρωινού Τύπου» Νίκου Κρανιωτάκη το 1933, να επιβληθεί στους πρόσφυγες να φορέσουν κίτρινα περιβραχιόνια για να τους διακρίνουν και να τους αποφεύγουν οι «καθαρόαιμοι Ελληνες».

Μπορεί σήμερα η αντιπάθεια προς τους πρόσφυγες να μην εκφράζεται όπως συνέβη το 1935 με την πυρπόληση του προσφυγικού οικισμού στο Βόλο από τις παρακρατικές συμμορίες, όταν, όπως γράφει ο Σπύρος Λιναρδάτος: «Αντιβενιζελικοί μπράβοι βάζουν φωτιά στα προσφυγικά παραπήγματα και γίνεται στάχτη μαζί με την περιουσία των προσφύγων κι ένας νεαρός πρόσφυγας που δεν πρόλαβε να φύγει…».

Σήμερα το αντιπροσφυγικό συναίσθημα εκφράζεται με άλλο τρόπο. Με την υποτίμηση και περιφρόνηση της απόπειρας των προσφυγικών οργανώσεων να ενσωματώσουν στο εθνικό ιστορικό αφήγημα και τη δική τους ιδιαίτερη εμπειρία. Η βιαιότητα της απόρριψης των προσφυγικών απόψεων ανέδειξε τη διαιώνιση της αντίθεσης των «αυτοχθόνων» με τους «πρόσφυγες» και την ανθεκτικότητα των ερμηνειών που διαμορφώθηκαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, τόσο από τους φορείς του κράτους όσο και της Αριστεράς. Η τάση αυτή θα είναι ιδιαιτέρως έντονη στο χώρο της νεοελληνικής ιστοριογραφίας. Ζητήματα όπως η πολιτική του τουρκικού εθνικισμού στην Ανατολή και οι γενοκτονίες των χριστιανικών λαών, καθώς και οι σταλινικές διώξεις, που έγιναν λίγο αργότερα στη Σοβιετική Ενωση, δεν θα απασχολήσουν ούτε κατ’ ελάχιστον τους κυρίαρχους ελλαδικούς ιστοριογραφικούς προσανατολισμούς.

Εξαιρετικά διατύπωσε αυτή τη σχέση η Χρ. Κουλούρη, με αφορμή την εμφάνιση ενός Δεξιού αναθεωρητισμού που αποσκοπούσε στην αποκατάσταση των υπαιτίων της Μικρασιατικής Καταστροφής με την αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ: «…ξαναφέρνει στο προσκήνιο τη σύγκρουση Ελλαδιτών και προσφύγων, μια σύγκρουση που έχει καθορίσει την προσφυγική μνήμη, καθώς και το αίσθημα αποκλεισμού της προσφυγικής μνήμης από την επίσημη ιστορία».

Η αναγνώριση του γεγονότος ότι διεπράχθη γενοκτονία κατά των ελληνικών πληθυσμών στην Ανατολή από τον καθ’ ύλην αρμόδιο διεθνή ακαδημαϊκό οργανισμό, τον International Association of Genocide Scho-lars – IAGS, ή η παραδοχή του ιστορικού αυτού γεγονότος από σημαντικούς Τούρκους ιστορικούς, ελάχιστα άλλαξε τα παραδοσιακά αρνητικά στερεότυπα της ιστοριογραφίας μας.

Με τον ίδιο τρόπο θα παραγνωριστούν υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα, όπως αυτό της προσφυγιάς κατά τη δεκαετία του ’90 των δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων προσφύγων από την πρώην Σοβιετική Ενωση.

Προσφύγων, υποκείμενων στις πρόνοιες της Συνθήκης της Λωζάννης, αλλά περιφρονημένων και αγνοημένων τόσο από το κράτος, όσο και από τις ποικίλες «αντιρατσιστικές» οργανώσεις, αλλά και από την Αριστερά, η οποία μετέτρεψε σε ιδεολογικό δόγμα την κυνική εξωτερική πολιτική της Σοβιετικής Ενωσης της περιόδου 1919-1922 και ελάχιστα ξεπέρασε τις φιλοσταλινικές της καθηλώσεις 

Του Βλάση Αγτζίδη *

(http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/04/01/_articles_columns)

Hμερομηνία δημοσίευσης: 01-04-10

 

Από τον τύπο

  • Με την πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για τη στρατηγική διεύρυνσης στα Δυτικά Βαλκάνια υπό μάλης ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ξεκίνησε την Κυριακή από τα Σκόπια περιοδεία στα Δυτικά Βαλκάνια.

  • Ο,τι θέλει μας κάνει πια ο Τσίπρας. • Μιλάμε δυο βδομάδες τώρα για αδιανόητα • -ποια Novartis και ποιο σκάνδαλο με τις φαρμακευτικές εταιρείες.

  • ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Εχοντας τα μάτια στραμμένα στα Δυτικά Βαλκάνια οι Βρυξέλλες κρίνουν ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για την Ευρώπη να ισχυροποιήσει και να παγιώσει την ηγεμονία της στην περιοχή, τη στιγμή που η αμερικανική επιρροή μειώνεται. Και θεωρούν πως μία από τις χώρες που θα κρίνει το μέλλον της περιοχής είναι η ΠΓΔΜ.

  • Η χώρα δεν βρίσκεται στο 1944, ούτε καν στο 1974. 

  • Η ​​​​θα επιστρέψουμε στην πολυπόθητη κανονικότητα ή θα ξαναβιώσουμε όλοι μαζί έναν εμφύλιο για να ικανοποιήσουν κάποιοι τις εμμονικές τους χίμαιρες. 

  • Η ​ένταση που προκαλεί η Αγκυρα στο Αιγαίο και στην Κύπρο οφείλει να οδηγήσει την Ε.Ε. να ξεκαθαρίσει με τον σαφέστερο τρόπο ότι τα σύνορα της Ελλάδας είναι τα σύνορα της Ε.Ε., καθώς και ότι τα δικαιώματα των μελών της Ελλάδας και Κύπρου δεν είναι υπό διαπραγμάτευση με την Τουρκία. 

  • Ε​​ξέπληξε ορισμένους η θερμή υποδοχή που επεφύλαξε στον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ, την Τετάρτη στο Βερολίνο, και ενόχληση προκάλεσε το γεγονός ότι τον προσεφώνησε «Μακεδόνα», δεδομένου ότι η ονομασία της σλαβικής αυτής οντότητος είναι ένα από τα ακανθώδη θέματα στις διαπραγματεύσεις Αθηνών - Σκοπίων.

  • Τ​​ο 1875, το περιοδικό «Ασμοδαίος» στην Αθήνα (των Ροΐδη, Αννινου, Σουρή, Μητσάκη) χαρακτήριζε το τότε ελλαδικό κρατίδιο «χρυσαλλίδα» (: όχι πια κάμπια, αλλά ούτε ακόμα πεταλούδα – δεν είναι πια Ελλάδα, αλλά ούτε ακόμα Ευρώπη). Εκατόν σαράντα τρία χρόνια από τότε, δύο σχεδόν αιώνες από την Εθνεγερσία, η παρομοίωση εξακολουθεί να ισχύει. 

  • Κ​​άποιοι πίστεψαν πως οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έβαλαν μυαλό· ότι τα 100 δισ. που πληρώσαμε για το φροντιστήριο του πρώτου εξαμήνου διακυβέρνησής τους έπιασαν τόπο· ότι κατάλαβαν το παραγωγικό πρόβλημα της χώρας και είναι έτοιμοι να συντάξουν ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση. 

  • Η ​​φιλελεύθερη Δημοκρατία γεννήθηκε από την ανάγκη προστασίας του ατόμου από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας. 

  • Α​​υτό το «Ιησούς Χριστός υπέρλαμπρο αστέρι» –Τζίζας Κράιστ σούπερ σταρ, όπως τα έγραφαν όλ’ αυτά οι «Μοντέρνοι Ρυθμοί»– το είχα πρωτακούσει αρχές δεκαετίας του ’70. 

  • Σ​​πάνιες και μικρές οι περίοδοι κανονικότητας στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας. 

  • Το ειδικό βάρος μιας «εθνικής» οικονομίας, στο διεθνοποιημένο περιβάλλον των αγορών, είναι ίσο με τις προοπτικές της. 

  • Ο Μιχάλης Κατσίγερας, τον οποίο χάσαμε πριν από μία εβδομάδα, ήταν περίφημος στον χώρο μας για τις γνώσεις, την ευρυμάθεια και την κρίση του.

  • Την ελπίδα ότι η στάση προς την Τουρκία κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα είναι η ίδια με αυτή της προχθεσινής άτυπης συνόδου των ηγετών της Ε.Ε., εξέφρασε ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης. Σε δηλώσεις του απόψε επισήμανε ότι η στάση της άτυπης συνόδου «αποτελεί μια επανάληψη της ανάγκης αποφυγής της όποιας παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός κράτους-μέλους».

  • Η ​​μαραθώνια συζήτηση στη Βουλή για το σκάνδαλο της Novartis έδειξε, για μία ακόμη φορά, ότι οι άνθρωποι που μας κυβερνούν είναι κατώτεροι των περιστάσεων.

  • Α​​ν ένα ντοκιμαντέρ που αφορά τη ζωή μιας μεγάλης βιβλιοθήκης φέρνει στον νου μια τυπική ακαδημαϊκή αφήγηση, ο Φρέντερικ Γουάιζμαν φροντίζει να διαλύσει κάθε στερεότυπο. 

  • Παναγιώτης Κουρουμπλής: Προστατευόμενος υπουργός «Π.Κ.» - Δημήτρης Παπαγγελόπουλος:Η μηχανή τρελάθηκε

  • Δεν ξέρω αν ταιριάζει καλύτερα το «έβαλαν τα χέρια τους κι έβγαλαν τα μάτια τους», ή κάτι πιο λυρικό, σαν το «Ιδανικοί αυτόχειρες»

  • Π​​όσο μετράει  στ’ αλήθεια για τα οικονομικά του λεγόμενου μέσου πολίτη η πληροφορία ότι ο Οίκος Μούντις, ή οποιοσδήποτε άλλος της πλανηταρχεύουσας αξιολογικής τριάδας, αναβάθμισε την Ελλάδα από το Β- στο Β; 

Καιρος στην Αττικη

Partly Cloudy

15°C

Athens

Partly Cloudy

Humidity: 55%

Wind: 19.31 km/h

  • 24 Mar 2016

    Mostly Clear 18°C 11°C

  • 25 Mar 2016

    Thunderstorms 17°C 8°C

Αναζητηση