Ενα πολύ ενδιαφερον κείμενο υπό τον τίτλο “Αρμένιοι, Σουηδοί και «τουρκόσποροι», δημοσιεύεται στην “Καθημερινή” μ’ αφορμή την αναγνώριση της γενοκτονίας στον Πόντο απ’ το σουηδικό κοινοβούλιο. Θετει το ζήτημα της νεοελληνικής ιδεολογίας και του αποκλεισμού της μνήμης και της ιστορικής εμπειρίας των μικρασιατικών προσφυγικών πληθυσμών.

Το παραθετουμε αυτούσιο………

“Μια απρόσμενη είδηση από τη Στοκχόλμη ήλθε να προκαλέσει αμηχανία στα κρατικά ΜΜΕ και στους επίσημους διαμορφωτές της κοινής γνώμης πριν από λίγες μέρες. Με πρωτοβουλία της σουηδικής Αριστεράς –σοσιαλδημοκράτες και οικολόγοι– το σουηδικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε στις 11 Μαρτίου τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, μαζί μ’ αυτές των Αρμενίων και των Ασσυροχαλδαίων, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια στην Τουρκία, δημιουργώντας ρήγμα στις καλές έως εκείνη τη στιγμή σουηδο-τουρκικές σχέσεις.

Για αρκετή ώρα μετά τη γνωστοποίηση της αναγνώρισης, τα ελληνικά κρατικά Μέσα θα αναφέρονται μόνο στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και θα αποκρύπτουν το γεγονός της αναγνώρισης και της γενοκτονίας των Ποντίων. Με μια πρώτη ανάγνωση, το γεγονός αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως μια άρνηση της ελλαδικής κοινωνίας και της κυβέρνησής της να αποδεχτεί ένα πολιτικό γεγονός, απόρροια μιας δυσάρεστης ιστορικής κληρονομιάς, που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τις βεβαρημένες ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ομως, αυτή η διαπίστωση προκύπτει μόνο από την πρώτη επιφανειακή ανάγνωση. Γιατί, μόλις αναλύσεις καλύτερα τη νεοελληνική ιδεολογική συγκρότηση, θα σου αποκαλυφθεί μια κυρίαρχη ιδεολογική κατασκευή, που αμφισβητεί τις γενοκτονίες των χριστιανικών κοινοτήτων από τους Τούρκους εθνικιστές κατά την εποχή της διάλυσης της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η αντιπροσφυγική κληρονομιά της ελληνικής πολιτικής ζωής από το 1922 δεν εξαλείφθηκε, όπως νομίζουν πολλοί ρομαντικοί. Απλώς μεταλλάχθηκε και πήρε άλλες μορφές εξίσου επώδυνες. Μπορεί να έχει ξεχαστεί ότι ένα μεγάλο μέρος της ελλαδικής πολιτικής ηγεσίας εκφραζόταν κατά το Μεσοπόλεμο με την απαίτηση του φιλομοναρχικού εκδότη του «Πρωινού Τύπου» Νίκου Κρανιωτάκη το 1933, να επιβληθεί στους πρόσφυγες να φορέσουν κίτρινα περιβραχιόνια για να τους διακρίνουν και να τους αποφεύγουν οι «καθαρόαιμοι Ελληνες».

Μπορεί σήμερα η αντιπάθεια προς τους πρόσφυγες να μην εκφράζεται όπως συνέβη το 1935 με την πυρπόληση του προσφυγικού οικισμού στο Βόλο από τις παρακρατικές συμμορίες, όταν, όπως γράφει ο Σπύρος Λιναρδάτος: «Αντιβενιζελικοί μπράβοι βάζουν φωτιά στα προσφυγικά παραπήγματα και γίνεται στάχτη μαζί με την περιουσία των προσφύγων κι ένας νεαρός πρόσφυγας που δεν πρόλαβε να φύγει…».

Σήμερα το αντιπροσφυγικό συναίσθημα εκφράζεται με άλλο τρόπο. Με την υποτίμηση και περιφρόνηση της απόπειρας των προσφυγικών οργανώσεων να ενσωματώσουν στο εθνικό ιστορικό αφήγημα και τη δική τους ιδιαίτερη εμπειρία. Η βιαιότητα της απόρριψης των προσφυγικών απόψεων ανέδειξε τη διαιώνιση της αντίθεσης των «αυτοχθόνων» με τους «πρόσφυγες» και την ανθεκτικότητα των ερμηνειών που διαμορφώθηκαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, τόσο από τους φορείς του κράτους όσο και της Αριστεράς. Η τάση αυτή θα είναι ιδιαιτέρως έντονη στο χώρο της νεοελληνικής ιστοριογραφίας. Ζητήματα όπως η πολιτική του τουρκικού εθνικισμού στην Ανατολή και οι γενοκτονίες των χριστιανικών λαών, καθώς και οι σταλινικές διώξεις, που έγιναν λίγο αργότερα στη Σοβιετική Ενωση, δεν θα απασχολήσουν ούτε κατ’ ελάχιστον τους κυρίαρχους ελλαδικούς ιστοριογραφικούς προσανατολισμούς.

Εξαιρετικά διατύπωσε αυτή τη σχέση η Χρ. Κουλούρη, με αφορμή την εμφάνιση ενός Δεξιού αναθεωρητισμού που αποσκοπούσε στην αποκατάσταση των υπαιτίων της Μικρασιατικής Καταστροφής με την αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ: «…ξαναφέρνει στο προσκήνιο τη σύγκρουση Ελλαδιτών και προσφύγων, μια σύγκρουση που έχει καθορίσει την προσφυγική μνήμη, καθώς και το αίσθημα αποκλεισμού της προσφυγικής μνήμης από την επίσημη ιστορία».

Η αναγνώριση του γεγονότος ότι διεπράχθη γενοκτονία κατά των ελληνικών πληθυσμών στην Ανατολή από τον καθ’ ύλην αρμόδιο διεθνή ακαδημαϊκό οργανισμό, τον International Association of Genocide Scho-lars – IAGS, ή η παραδοχή του ιστορικού αυτού γεγονότος από σημαντικούς Τούρκους ιστορικούς, ελάχιστα άλλαξε τα παραδοσιακά αρνητικά στερεότυπα της ιστοριογραφίας μας.

Με τον ίδιο τρόπο θα παραγνωριστούν υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα, όπως αυτό της προσφυγιάς κατά τη δεκαετία του ’90 των δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων προσφύγων από την πρώην Σοβιετική Ενωση.

Προσφύγων, υποκείμενων στις πρόνοιες της Συνθήκης της Λωζάννης, αλλά περιφρονημένων και αγνοημένων τόσο από το κράτος, όσο και από τις ποικίλες «αντιρατσιστικές» οργανώσεις, αλλά και από την Αριστερά, η οποία μετέτρεψε σε ιδεολογικό δόγμα την κυνική εξωτερική πολιτική της Σοβιετικής Ενωσης της περιόδου 1919-1922 και ελάχιστα ξεπέρασε τις φιλοσταλινικές της καθηλώσεις 

Του Βλάση Αγτζίδη *

(http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/04/01/_articles_columns)

Hμερομηνία δημοσίευσης: 01-04-10

 

Από τον τύπο

  • Τέλος καλό όλα καλά, θα μπορούσε να πει κανείς μετά τη ρύθμιση του χρέους. Θα μπορούσαμε, βεβαίως, να το είχαμε πει πολύ νωρίτερα, αν δεν περνούσε η χώρα τη μεγάλη και ακριβή περιπέτεια του 2015.

  • Ποιος πρωτομίλησε για την «επιμήκυνση του χρέους» και τι είπε; Εμπιστευόμαστε ή όχι τους Ευρωπαίους στους πανηγυρικούς τόνους τους για «το τέλος της κρίσης»; Είναι, τελικά, ή όχι καλή η συμφωνία; Υπάρχει ή όχι 4ο μνημόνιο;

  • Εάν επανεκλεγεί πρόεδρος αύριο –ή μετά δεύτερο γύρο στις 8 Ιουλίου– ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα βρίσκεται στο τιμόνι της Τουρκίας έως το 2023, οπότε θα έχει κυβερνήσει την Τουρκία για 20 από τα 100 χρόνια από την ίδρυση του τουρκικού κράτους. 

  • Ο κ. Τσίπρας υπήρξε χαρισματικός ηγέτης. Για μερικά χρόνια, αρχής γενομένης από τις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων», κυριάρχησε στο πολιτικό τοπίο, κέρδισε εκλογές και δημοψηφίσματα, είχε την άνεση να ορίζει την ημερήσια διάταξη της πολιτικής ζωής. 

  • Υπάρχει ένα ωραίο ανέκδοτο που δείχνει τις παθογένειες του Δημοσίου. Είναι, λέει, ένα συνεργείο δύο εργατών στην άκρη του δρόμου. Ενας μπροστά ανοίγει τρύπες και ο δεύτερος πάει στο κατόπι και τις κλείνει. Κάποιος πολίτης απορημένος για το μάταιο της εργασίας τους ρωτά: «Τι κάνετε εκεί ρε παιδιά;».

  • Δεν χρειαζόταν κανένα σύστημα ΒΑΝ για να προβλεφθεί ότι η συμφωνία Αθηνών - Σκοπίων θα προκαλούσε σεισμούς και μετασεισμούς στο πολιτικό σύστημα και στο κοινωνικό πεδίο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ΠΓΔΜ.

  • Η μορφή του Ευκλείδη Τσακαλώτου δεν ταιριάζει σε Ζάππεια. Δεν είναι πλασμένος για φιέστες – γι’ αυτό που στη μητρική του γλώσσα λέγεται pomp and circumstance.

  • Η Καρινθία, εκτός από επιπόλαιο επιχείρημα βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος για τα ιστορικά προηγούμενα γεωγραφικών προσδιορισμών σε περιοχές της Ευρώπης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή και για ένα νοητό ταξίδι περισσοτέρων από εννέα αιώνες στον χρόνο. 

  • ​​​«Η διάχυτη αγωνία που στοιχειώνει τους εναρκτήριους στίχους της Οδύσσειας, η κατά τα φαινόμενα ανυπέρβλητη αβεβαιότητα που κατατρύχει τον γιο, τη γυναίκα, το σπιτικό του απόντος ήρωα, συμβολίζεται από ένα αξιομνημόνευτο όσο και μακάβριο μοτίβο – τον κενό τάφο, τη σορό που λείπει», γράφει ο Αμερικανός συγγραφέας και κλασικός φιλόλογος Ντάνιελ Μέντελσον στο βιβλίο του «Μια οδύσσεια. Ενας πατέρας, ένας γιος, ένα έπος» (εκδ. Πατάκη, μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου. 

  • Το «Μακεδονικό», ή όπως επιλέγει να το ονομάζει ο καθένας, είναι ένας γρίφος για πολλούς. Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου καθώς έχω βρεθεί επανειλημμένως σε φιλικές συζητήσεις, στις οποίες κυριαρχούν η σύγχυση και οι αντιφάσεις.

  • Να ξεφύγουμε από τα σημερινά, τα τετριμμένα και δυσάρεστα και να πάμε κατευ- θείαν στο μέλλον. Ευτυχισμένο το 2022.

  • Η σημερινή παρέμβασή μου θα πρέπει να αποδοθεί στην ενασχόλησή μου με το μακεδονικό ζήτημα, το οποίο και διδάσκω στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, στη Φλώρινα. 

  • ΙΔΡΥΣΗ ΧΑΛΙΦΑΤΟΥ;  [...] κυκλοφορεί η φήμη καθ’ ην μεταξύ αντιπροσώπων της αγγλικής και της αιγυπτιακής κυβερνήσεως συνεζητήθη εκ νέου το ζήτημα του χαλιφάτου κατόπιν υποδείξεως του Μωχάμετ Αλή, θείου του βασιλέως Φαρούκ.

  • Οι επιστολές των αναγνωστών της "Κ".

  • #Κcartoon

  • #Κcartoon

  • #Κcartoon

  • Εκτεταμένα αεροναυτικά γυμνάσια Ελλάδας - Αιγύπτου με τη συμμετοχή και κυπριακών δυνάμεων, υπό την επωνυμία «Μέδουσα 6» ξεκινούν αύριο σε όλη την έκταση της περιοχής από την Κρήτη έως τις ακτές της μεγάλης αφρικανικής χώρας. 

  • Αρθρο του Ν. Ι. Μέρτζου για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος με το έργο και την προσωπικότητά του σφράγισε την ιστορία της Ελλάδας.

  • Οι πολιτικές δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως "προοδευτικές", ως "κεντροαριστερές", εκείνες που έχουν ως αναφορά τους τη Σοσιαλδημοκρατία, οφείλουν να πάρουν τις αποφάσεις τους. Και, μάλιστα, άμεσα», τονίζει ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Φώτης Κουβέλης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα», που κυκλοφορεί αύριο Κυριακή.

Καιρος στην Αττικη

Partly Cloudy

15°C

Athens

Partly Cloudy

Humidity: 55%

Wind: 19.31 km/h

  • 24 Mar 2016

    Mostly Clear 18°C 11°C

  • 25 Mar 2016

    Thunderstorms 17°C 8°C

Αναζητηση